پرواز

آ ه ه ه . . . .

نمی شود این آسـمان را که می بارد،


پـر بکشم تا به تو بـرسم!


تویی که درهای آسـمانت را،


گشوده ای و بــی پـروا می باری


می بـــــــاری . . .



چنان که گویی همچو من دلـــی شکسـته داری!


                               در آغــوشم بگـیر!


                                    رهــایم مکـن!



که جز تو مأمنی نیست دلــهـای شکسـته را !

الــــــــهـم . . . .   امیــــــدم . . . .


بــــبــر مـــرا ! . . .


بـبـرم از این دنیای هزار رنگ،


خسته ام از این رنگین کمان گـردون،


من دلـم فـقـط آبــی بیرنگ آسمانت را می خواهد.


                                          

                                بــــبــر مـــرا  . . .


                        بــــبــر مـــرا  . . .


              بــــبــر . . . 

   ❧خـ ـاطــرهـ

السّلامُ و علیکَ یا اباعبدالله الحُسین(ع)

http://boyernews.com/wp-content/uploads/moharam.jpg


روزی که دین را یاوری می کرد خورشید

از خالق خود دلبری می کرد خورشید

باید وصیت نامه از خون می نوشت و...

اندیشه ها را رهبری می کرد خورشید

وقتی که ازعزمِ پَریدن حرف می زد...

پرواز را روشنگری می کرد خورشید

ظلم و فساد و کفر را می دید می سوخت...

باید قیام دیگری می کرد خورشید

امر به معروف خدا بَر شانه اش بود...

نهی از قبولِ سامری می کرد خورشید

با نام اسلام، از ستم لبریز بودند...

دین را از این ظلمت بَری می کرد خورشید

می کَند از جا قلعه عصیان گری را...

در خیبر خون، حیدری می کرد خورشید