خاطره لذت بردن از باران

زندگی دفتری از خاطره هاست ،

یک نفر در دل شب یک نفر در دل خاک ،

یک نفر همدم خوشبختی هاست ،

یک نفر همسفر سختی هاست ،

چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد ،

ما همه همسفریم ...


زندگی سراسر خاطره است ،

خاطره های زیبا،

هم تلخ و هم شیرین!

خاطره های شیرین خُب شیرینن دیگه،

خاطره های تلخ هم میتونن شیرین باشن

اگه با دید زیبا بهشون نگاه بشه!

معمولا لحظات خیلی تلخ و خیلی شیرین تو یاد

و خاطر حَک میشن و ازشون به خاطره یاد می کنیم.

اما میشه از کنارهمین روزمرگی های زندگی هم

خاطره ساخت و ازش لذت برد،


" هرلحظه آبستن خاطره ای ست در خود و در انتظار اراده ما"


خاطره ها لذت های زندگی اند،

لذت بودن با عزیزانمون و کسانی که دوسشون داریم و ازمون دورن،

خاطره که تنها ثبت لحظات خیلی برجسته که نیست.

یه نگاه کوچولو به آسمون، به زمین، به بارون، به اینکه خدا چطور

داره اینهمه مهربونی و رحمتش رو به روی ما میباره !

و هر لحظه ما رو به خودمون یادآوری می کنه

میتونه زیباترین لحظه ای باشه که ازش لذت ببریم...


میخوام اول به خودم تلنگر بزنم که این روزمرگی

داره خودمو از یاد خودم میبره،


من همیشه می گم خدا خیلی مهربون تر و بخشنده تر

از آن چیزیه که ما تصور می کنیم،

خداوند لذت های کوچک و بزرگ زیادی رو برای ما

و در اطرافمون قرار داده ولی با بی توجهی از کنارشون رد میشیم،

http://up.19b.ir/up/19bahman/Pictures/1391/9/18/love_%2851%29.gif


همین بارون زیبای امروز که لطیف ترین و چشم نوازترین

صحنه هستی رو با نهایت هنرمندی نقاشی می کرد

و از جان و دل می بارید...

با خودش روح آسمان رو به زمین هدیه می کنه،

و عشق و پاکی رو به قلب انسانهای ناسی به ودیعه میگذاره !

و با طراوتش روح و جان انسان رو صیقل میده

و جوانه امید و عشق رو در وجودمون سیراب می کنه ...


وقتی به آسمون نگاه می کنم انگار خدا رو از پشت ابرها میبینم

که داره با عشق به ما لبخند میزنه ...

یکم که بهش خیره میشی با یه چشمک میگه آره بنده فراموشت نکردم !

وقتی خدا اینطوری حواسش بهمونه چرا لذت نبریم؟

چرا برا خودمون خاطره ساز نشیم؟

چرا دوس داشتن و عشق رو تجربه نکنیم؟

چرا امروزمون بهتر از دیروزمون نباشه؟


خاطره بازی و خاطره سازی هم به زمان حال زندگی جون میده

و هم لحظات لذتبخشی برا آینده توی ذهنمون save  میکنه!


وقتی لذت لحظه ها رو با کسی که خیلی دوسش داریم قسمت کنیم

لذتش چندین برابر میشه،

عشق و امید در رگ ها جریان پیدا می کنه

و آرامش در زندگی جاری میشه...



بیا به یاری هم قافیه ردیف کنیم

...

که زندگی غزل عاشقانه من و توست



                             ❧خـ ـاطــره


فراموشی

هرموجودی در طبیعت " آنچنان است که باید باشد" و تنها انسان است که هرگز آنچنان که باید باشد نیست.

 

    آدما فراموش کارن

    البته فراموشی یه نعمته مثل بقیه نعمت هایی که خدا به انسان داده،

    و انسان درست ازشون استفاده نمی کنه!

    آدما یادشون میره که تو این دنیا رفتنی هستن

    یادشون رفته که میز و مسند ریاست رو توی این دنیا باید بذارن و برن

    و خودشون رو هم بکُشن امکان نداره بشه اون رو با خودشون

    به دیار باقی ببرن،

    تنها هنری که میتونن بکنن اینه که واسه بازماندگان عزیزشون

    باقی بذارن تا اونا به نسل بعدی تحویل بدن

    و همینطور زنجیره وار تا آخر...

    مواظب باشید یوخ پاره نشه این زنجیر...

    یه چیزی تو مایه های بند عزیز و دست نایافتنیه "پــــ ـ ـ ـ ـ  "

 

    بعضی از این موجودات دوپا تصور میکنن انقد که آنها به دنیا وفادارن

    دنیا هم بهشون وفا میکنه

    نه عزیزان یادتون رفته دنیا محل گذره و بیوفاتراز خودش پیدا نمیکنی.

    رفتیم اون دنیا خدا نمیگه بنده عزیزم تو توی دنیا چندتا کرسی ریاست

    رو کسب کردی؟

    به چند مقام دنیوی دست پیدا کردی؟

    یه جوری به دنیا چسبیدیم انگار خدا گفته معیار سنجش آدما

    شدت چسبیدن آنها به دنیاست!

 

    .

 

    .

 

    .

 

    طوری شده که دروغ گفتن شده راحت تر از آب خوردن

 

    قدیما دروغ پشت سر آدما گفته میشد یکم آدما از تو روی هم

    خجالت میکشیدن نکنه فلانی بفهمه پشت سرش حرفی زده شده

 

    حالا به لطف سایر پیشرفت های انسانیت و بالارفتن کلاس در جامعه

    دروغ های رودر رو گوی سبقت رو ربودن

 

    شرم و خجالت از برملا شدنش رو بذاریم لب کوزه آبش رو بخوریم.

 

    شاید اگر انسانیت هم مارک دار بود خیلی از آدما به تن می کردن...

 

    انقد دشمن های دنیوی و بیگانه را نفی می کنیم

    اما خودمون داریم به دشمن های خدا تبدیل میشیم

 

    کجایید جناب چوپان دروغ گو و پینوکیوی عزیز کجایید آدما یادشون رفته

   آخه تاریخ مصرف حافظشون کم شده

 

    خب دروغگو کم حافظه است...

 

2222222222222222222.jpg

 

    نمیدونم این زمونه است که عوض شده یا آدما؟

 

    ما داریم به کجا میریم؟


                                                          ❧خـ ـاطــره

بغــ ـض دقــ ــایق...

خیــ ــلی سخــ ــته دوری از تــ ـو،

دیدن عمر دقایق بــ ـی حضور بودن تــ ـو،




کاشکی چشماتو میداشتم،

کاشکی دستات مال من بود،

نفس های بی دریغت توی گوشم تا ابد بود
!



اما انگاری محـ ـاله...

لمس احساس نگاهت

دیدن خورشـــید چشمات


                              یه ســــــــــرابه . . .
 
                                       یه ســـــــــــــرابه . . .




رفتی و دلتنگی مونده چشم به راه رد پاهات
 

آره بغض توی سینه میمونه تا ناکجاهـــ
ا . . .


http://www.bipfa.net/i/attachments/1/1346147485709630_large.jpg


اینه فرجام یه عــــ ــاشـ ـــق!

انتــ ــظــ ـــار ...

بغــ ــض دقایــ ـــق...

 

    ❧خـ ـاطــره

ادامه نوشته

پیمانه عشق

لبریزم از بودن بی " تو "


بیا و خالی کن پیمانه را ...!


_ _ _ _ _ 

_ _ _

_

.

http://ragheb611.persiangig.com/image/2012/user7_pic898_1303908562.jpg

                                                        ❧خـ ـاطــره

ادامه نوشته

پرواز

آ ه ه ه . . . .

نمی شود این آسـمان را که می بارد،


پـر بکشم تا به تو بـرسم!


تویی که درهای آسـمانت را،


گشوده ای و بــی پـروا می باری


می بـــــــاری . . .



چنان که گویی همچو من دلـــی شکسـته داری!


                               در آغــوشم بگـیر!


                                    رهــایم مکـن!



که جز تو مأمنی نیست دلــهـای شکسـته را !

الــــــــهـم . . . .   امیــــــدم . . . .


بــــبــر مـــرا ! . . .


بـبـرم از این دنیای هزار رنگ،


خسته ام از این رنگین کمان گـردون،


من دلـم فـقـط آبــی بیرنگ آسمانت را می خواهد.


                                          

                                بــــبــر مـــرا  . . .


                        بــــبــر مـــرا  . . .


              بــــبــر . . . 

   ❧خـ ـاطــرهـ

آموزگار عشق...

پیشکش به ساکنان حریم عشق


با تو آغــــــاز کردم  عشــق را

و به پایان می برم نیز هم...

ای دست نایافتنی ترین خواستن!

ای دورترین نزدیک!

ای خاطره ساز عاشقانه هایم!

ای سرآغاز بودن!

ای بهانه نوشته هایم!

کاش می دانستی دوریت دور نکرده ، بودنت را...

خواستنت را...

و پر از خواهش است ،

نفس هایم نفس هایت را...

و گوش ها صدایت را...

 

واژگان رقصان درونم را به لرزه می آورند و متولد می شوند ،

لاله گوشت که نه کاغذ را نشانه می روند!


کاش می شد همچون خیال تا تو پرواز کرد،

 

و به جان نوشید اکسیــــــر نــاب هـــــــوایت را !

 

و زیر باران نگاهت شست این انتظار ویران را،

و نمود مهرین کمان عــــــــشق را...


                     

خـ ـاطــرهـ


حرمت عشق

پیشکش به ساکنان حریم عشق



مغرور بودن در عشق به تباهی کشیدن آن است !

 

شاخ و شونه غرور شاخ عشق را میشکند!


 

و

حسادت زاده عشق است!


 

عشق  خالیست از انتظار و توقع  ،

خالی از اجبار! 

و سرشار از ایثار!


 

عشق بی ریاست، زلال است!

 

انعکاس هستی ست!


 

عشق پادشاهی بر خورشید زندگی ...

 

پادشاهی بر ملک احساس  و امارت دل است !


 

عشق شوق دلدادگی

 

 و دمی آسودن در سایه وصال است ،


 

و

وصال لذت خواستن از معبود...


 

عشق خیال تماشای روی او

                 از پس  پرده

                                    خدا 

   خدا 

                                         خدایا  تا سحر است ...



 

ای عشق به شوق تو گذر می کنم از خویش

تو قاف قرار من و من  عین عبورم

بگذار به بالای بلند تو بنازم

کز تیره نیلوفرم و تشنه نورم


خـ ـاطــرهـ

تـقلید عاشـقانه

پیشـکش به ساکنـان حـریم عشـــق

 برای شنا کردن دستان مجـنـون

             در زیر آبشار گیسوان لیلی


       باید به دریای عشقش راه یافت

                                     و غـرق شد!


                                                   تــا...


                        لایق آبتنی در احساساتش شد...


         زان پس خود را رها کرد!


                          رهـــــــا...


                               رهــــــا...


  تا با امـواج خواستنش به ساحل سوزان احساس رسـید



   و زیر آفتاب پرتلالوء خـورشـید قـلـبش

                       عشـق را تنفـس کرد...


                                           لذت را چشید...



     و مروارید آرامش را از صدف لبـانش پیشکش گرفت!


          آنـگاه...



        در آسمان نیلی چشمانش به بیکران نیـاز پیوست...


  

خـ ـاطــرهـ

  


url5555555.jpg


بند «پ»

من بالاخره نفهمیدم حق دادنیه یا گرفتنی؟

چقد سخته وقتی مثل آب خوردن حقت رو بخورن وهیچ کاری نتونی بکنی...

چقد دردناکه وقتی میری خواهان حق خودت فقط حقت بشی خیلی راااحت بهت بگن از دست ما کاری بر نمی آید نامه از مدیریت اومده،

چقد سخته وقتی خودشون هم می دونن و می گن  آره حق تو بوده ولی . . .

چقد سخته وقتی خبرش می پیچه و همه زنگ میزنن بهت ولی تو

باید بگی آره حق من بووود  ولی خیلی راحت خوردنش و من هیچ

کاری نتونستم بکنم،

اون موقع چه کاری از دستت بر میاد چه کار میتونی بکنی؟

داد و بیداد

گریه 

اعتراض

غصه خوردن؟؟؟

آخه مدیرهایی که خیلی راحت از بند«پ» استفاده میکنید، یکم به

اون جوونی فکر کنید که داره حقش این وسط ضایع میشه

آره منم مثل خیلی های دیگه قربانی این بند شوم شدم .

نکنید این کارو نکنید

                    بخدا دنیا ارزش این فداکاری و لطف شما رو نداره!