حسادت
خرما را ندیده ای چقدر شیرین است و نرم اما درونش هسته ای استخوانی است که دندان را می شکند.
پنبه را ندیده ای که ظاهرش نرم و لطیف است اما درونش پنبه دانه ای است به سختی سنگ!
وقتی اسید را در ظرفی می ریزی اولین آسیب و صدمه را به خود ظرف می زند بعد به جاهای دیگر.
وحسادت مثل اسید است وقتی وارد دل ما شد بیشترین آسیب را به خود ما میزند تا به رقیب به حریف.
ای بسا شیرین که چون شکر بود لیک زهرش در میان مضمر بود






زلال نگاهت را