پیشـکش به ساکنـان حـریم عشـــق

 برای شنا کردن دستان مجـنـون

             در زیر آبشار گیسوان لیلی


       باید به دریای عشقش راه یافت

                                     و غـرق شد!


                                                   تــا...


                        لایق آبتنی در احساساتش شد...


         زان پس خود را رها کرد!


                          رهـــــــا...


                               رهــــــا...


  تا با امـواج خواستنش به ساحل سوزان احساس رسـید



   و زیر آفتاب پرتلالوء خـورشـید قـلـبش

                       عشـق را تنفـس کرد...


                                           لذت را چشید...



     و مروارید آرامش را از صدف لبـانش پیشکش گرفت!


          آنـگاه...



        در آسمان نیلی چشمانش به بیکران نیـاز پیوست...


  

خـ ـاطــرهـ

  


url5555555.jpg